فروشگاه

ضایعات پری آپیکال و درمان

پریودنتیت اپیکال سیمپتوماتیک (SAP)

اتیولوژی: واسطه های التهابی ناشی از پالپیت غیر قابل برگشت ، انتشار توکسینهای باکتری ها از پالپ نکروتیک ، عوامل شیمیایی (شستشو دهندها یا ضد عفونی کننده ها) ، ترمیمهای بلند ، OVER INSTRUMENT کردن یا خروج ماده پر کننده کانال آپکس

Symptomatic Apical Periodontitis

علائم: درد خود بخودی متوسط تا شدید همراه با درد حین دق یا جویدن ، پالپ ممکن است بطور برگشت پذیر یا برگشت ناپذیر ملتهب باشد و یا نکروز باشد ، در نتیجه به تستهای پاسخ دهد یا ندهد. در گرافی SAP همراه با رادیولونسی اپیکال نیست گاهی گشادی PDL یا رادیولونسی خیلی کوچک دیده می شود.هر چند PDL و لامینا دورا معمولا سالم هستند

هیستولوژی: وجود PMN و ماکروفاژ بطور موضعی در پالپ اپیکالی ، احتمال وجود نکروز میعانی (آبسه) ، تحلیل استخوان و ریشه (که در گرافی مشهود نیست)

درمان: اصلاح اکلوژن ، حذف محرکها یا پالپ پاتولوژیک و یا حذف اگزودای پریاپیکال

پریودنتیت اپیکال آسیمپتوماتیک (AAP)

اتیولوژی: در نتیجه نکروز پالپ یا متعاقب SAP اتفاق می افتد.

Asymptomatic Apical Periodontitis

علائم: عدم پاسخ به تستهای حیاتی پالپ ، در دق بدون درد بوده یا درد ناچیزی دارد ، حساسیت کم به لمس در گرافی از گسستگی لامینادورا تا تخریب وسیع پری اپیکال متفاوت است

هیستولوژی : به دو فرم گرانولومی یا کیست وجود دارد.

گرانولوم: بافت گرانولوماتوز حاوی ماست سل ، ماکروفاژ ، لینفوسیت ، پلاسماسل ، گاهی PMN سلولهای ژانت چند هسته ای ،FOAM CELL کریستالهای کلسترول و اپیتلیوم

کیست اپیکال (رادیکولار) : حفره ای از مایع ائوزینوفیلیک یا نیمه جامدی است که با اپتیلیوم سنگفرشی مطبق پوشیده شده است.این اپتیلیوم توسط نوعی بافت همبندی احاطه شده که حاوی تمامی اجزاء سلولی موجود در گرانولوم پراپیکال می باشد.بنابراین کیسا اپیکال در واقع گرانولومی است که حاوی حفره یا حفراتی پوشیده از اپتیلیوم است.منشاء این پتیلیوم بقایای غلاف هرتویگ (سلولهای مالاسه) هستند.

درمان : RCT کامل یا EXT

استئیت کندانسان

اتیولوژی: نوعی AAP است که همراه افزایش ترابکول های استخوانی در پاسخ به تحریک مداوم است. در اطراف هر دندانی می تواند ایجاد شود ولی معمولا در دندانهای خلفی مندیبل دیده می شود انتشار عامل محرک از کانال به بافتهای پری رادیکولار عامل ایجاد آن است

Osteítis condensante

علائم: بسته به عامل ایجاد آن (پالپیت یا نکروز پالپ) ممکن است بدون درد یا همرا با درد باشد،در گرافی رادیواپاسیته منتشر متحدالمرکز اطراف ریشه دیده می شود.نسبت به تحریکات حرارتی یا الکتریکی و نیز لمس و دق ممکن است حساس یا غیر حساس باشد.

هیستولوژی : افزایش ترابکولهای استخوانی نامنظم و التهاب دیده می شود.

استئیت کند انسان اغلب با یک حالت غیر پاتولوژیک استخوانی به نام انوستوز (استخوان اسکلروتیک) اشتباه می شود

درمان : RCT در صورت اندیکاسیون می تواند منجر به بهبودی کامل این ضایعه شود.

هایپرسمنتوزیس Hypercementosis

هایپرسمنتوزیس یک بیماری غیر نئوپلاستیک است که با ایجاد بیش از حد سیمان طبیعی (بافت کلسیفیک) روی ریشه های یک یا چند دندان مشخص می شود. یک لایه ضخیم تر از سیمان می تواند به دندان ظاهری بزرگ شده بدهد ، که عمدتا در راس یا آپکسهای دندان مشاهده می شود.

علائم:این بیماری به عنوان یک احساس ناراحت کننده در دندان و به دنبال آن درد درد دیده می شود. ممکن است در نمای رادیوگرافی ، سایه رادیولوسنت لیگامنت پریودنتال و لامینا دورا رادیواپک همواره در حاشیه خارجی ناحیه هایپرسمنتوزیس دیده می شود و از نظر تشخیصی دیسپلازی پری آپیکال سمنتوم ، استئیت کندانسان و استئوپروز پری آپیکال موضعی از این طریق قابل افتراق از هایپرسمنتوزیس می باشند زیرا تمام آن موارد خارج از ناحیه لیگامان پریودنتال و لامینادورا واقع هستند

عوامل ایجاد کننده:

عوامل محیطی:

  • تروما اکلوزالی
  • تروما
  • دندان غیرفانکشنال
  • دندان بدون تماس اکلوزال( دندانهای بدون آنتاگونیست و..)

عوامل سیستمی:

  • پاژه
  • آکرومگالی
  • گرانولومای پریاپیکال
  • آرتروز
  • گواتر
  • تب روماتیسمی

درمان :هایپرسمنتوزیس به خودی خود نیاز به درمان ندارد در صورتی که دندان نیاز به کشیدن داشته باشد وجود این ضایعه می تواند مشکل ساز باشد.

آبسه حاد اپیکال (AAA)

یک ضایعه میعانی موضعی منتشر با منشاء پالپی است که سبب تخریب بافتهای پررادیکولار می شود.

Acute Apical Abscess

علائم: ظهور سریع و درد خودبخود مشخصه AAA است. معمولا همراه درد متوسط تا شدیدو یا تورم است ممکن است تظاهرات سیستمیک عفونت (تب،بی حال و لکوسیتوز) وجود داشته باشد. پالپ نکروز است و پاسخی به تستها نمی دهد دندان در دق دردناک است. در گرافی از عدم تغییر ت گشادی PDL یا ضایعه رادیولوسنت دیده می شود.

هیستولوژی: ناحیه تخریب موضعی نکروز میعانی است که در آن مقادیر فراوان PMN تخریب شده ، دبری ها و اگزودای چرکی دیده می شود. به واسطه وجود بافت گرانولوماتوز اطراف آبسه می توان آن را آبسه داخل گرانولومی نامید . اغلب به واسطه عدم وجود ارتباط با فورامن اپیکال اغلب درناژ و تخلیه آبسه از طریق حفره دسترسی مقدور نیست.

درمان : حذف عامل ایجاد آبسه ، حذف فشار (درناژ)و درمان ریشه (RCT) راه درمان آن است.

آبسه مزمن اپیکال (CAA) یا پریودنتیت حاد چرکی

ضایعه پایدار و طولانی مدت دارای درناژ مخاطی (سینوس تراکت) یا درناژ پوستی است

Chronic Apical Abscess

از لحاظ پاتوژنز شبیه AAA و از لحاظ هیستولوژیک شبیه SAP است . CAA نیز از نکروز پالپ ایجاد می شود و معمولا مرتبط با پریودنتیت مزمن اپیکالی است که به ابسه تبدیل شده است. ممکن است به سالکوس لثه درناژ شود و نمایی همچون آبسه پریودنتال یا پاکت داشته باشد.

به واسطه وجود سینوس تراکت معمولا بدون علامت است مگر آنکه سینوس تراکت مسدود شود. از لحاظ نمای کلینیکی ، رادیوگرافیک و هیستولوژیک مشابه AAP است .سینوس تراکت بطور ناقص یا کامل با اپیتلیوم مفروش شده و توسط بافت همبندی ملتهب احاطه گردیده است.

درمان: درمان ریشه همراه با قرار دادن کلسیم هیدروکساید داخل کانال ها در بین جلسات درمان است.معمولا فیستول از چند روز تا یک ماه پس از پاکسازی و پر کردن کانالها بسته می شود.اگر بسته نشد ممکن است تشخیص اشتباه بوده و ضایعه در واقع آبسه پریودنتال باشد.

آبسه پریودنتال

یک آبسه پریودنتال (همچنین به نام آبسه جانبی یا آبسه پاریتال) یک مجموعه موضعی از چرک (یعنی آبسه) در بافت پریودنتیم است. این یک نوع آبسه دندانی است.

آبسه پریودنتال در کنار دندان رخ می دهد و با آبسه پریآپیکال متفاوت است که نشان دهنده گسترش عفونت از دندان مرده است .

در مقایسه با یک آبسه پریآپیکال، آبسه‌های پریودنتال معمولاً با یک دندان حیاتی (زنده) همراه هستند. ابسهای پریودنتیوم عفونت‌های باکتریایی حاد هستند که اساساً توسط مکان تعیین شده‌اند.

طبقه بندی

چهار نوع آبسه وجود دارد که می‌توانند بافت‌های پریودنتال را شامل شوند:

  • آبسه لثه – یک عفونت موضعی، فیبری شامل تنها بافت نرم لثه در نزدیکی لثه لثه یا پاپیلا بین دندان است
  • آبسه پریودنتال – یک عفونت موضعی، فیبری که شامل ابعاد بیشتری از بافت آدامس است، به‌طور گسترده و مجاور آن به جیب پریودنتال گسترش می یابد.
  • آبسه پرکورونال – یک عفونت موضعی و پالادی در بافت صمغی اطراف تاج دندان جزئی یا کاملاً فوران شده‌است. آبسه پرکورونال – یک عفونت موضعی و پالادی در بافت صمغی اطراف تاج دندان جزئی یا کاملاً فوران شده‌است. معمولاً با یک قسمت حاد پریکورونیت در اطراف یک مولر سوم فک پایین و فشرده شده (دندان عقل حکمتان) همراه است.
  • ترکیب آبسه پریودنتال / اندودونتیک

درمان: عامل مهم این است که آیا دندان درگیر باید کشیده شود یا حفظ می‌شود. اگر چه پالپ معمولاً هنوز حیاتی است، اما تاریخچه آبسه‌های پریودنتال مکرر و به‌طور قابل توجهی از حمایت پریودنتال به خطر می افتد، نشان می‌دهد که پیش آگهی دندان ضعیف است و باید کشیده شود. درناژ و تجویز آنتی بیوتیک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.